Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Γιάννης Κεφαλληνός

Ο Γιάννης Κεφαλληνός (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 12 Ιουλίου 1894 – Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 1957), γνωστός και ως Jean Kefalinos, ήταν διακεκριμένος έλληνας χαράκτης, σχεδιαστής βιβλίων και καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.
Κατά την περίοδο 1914–1918 επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια για να μείνει μακριά από την δίνη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά την περίοδο αυτή δημιούργησε και τα πρώτα του χαρακτικά για το σατυρικό περιοδικό Μάσκα (1918).
Το 1930 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και το 1931 ανέλαβε το Εργαστήριο Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Στο Εργαστήριο του, το οποίο ήταν μία όαση δημιουργική και δημοκρατική σε δύσκολους καιρούς, φοίτησαν μεγάλοι κατοπινοί έλληνες χαράκτες όπως η Βάσω Κατράκη, ο Κώστας Γραμματόπουλος, ο Τάσσος (Αλεβίζος), ο Γιάννης Μόραλης, ο Γιώργος Βαρλάμος, ο Τηλέμαχος Κάνθος και άλλοι πολλοί.
Αν και δεδηλωμένος ειρηνιστής, με την κήρυξη του πολέμου του 1940, ο Κεφαλληνός έθεσε το Εργαστήριό του και τους μαθητές του στην υπηρεσία της μαχόμενης Ελλάδας εκδίδοντας αφίσες με πατριωτικό/προπαγανδιστικό περιεχόμενο. Το 1943 συνελήφθη και φυλακίστηκε, επειδή τρεις ξυλογραφίες του με θέμα την πείνα, τις οποίες παρουσίασε στην Γ΄ Καλλιτεχνική Επαγγελματική Έκθεση, ενόχλησαν τις ιταλικές Αρχές κατοχής. Αργότερα τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του αγώνα της Κύπρου για ανεξαρτησία από τους Βρετανούς.
Κατά την περίοδο 1950–1954 ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό γραμματοσήμων για λογαριασμό των ΕΛΤΑ. Σχεδίασε επίσης μία γραμματοσειρά με την επωνυμία Θεόκριτος για την έκδοση του λευκώματος Δέκα λευκαί λήκυθοι του Μουσείου Αθηνών (1956).
Από το 1954 μέχρι τον θάνατό του (1957) διετέλεσε διευθυντής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.


Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

ΟΤΕ Πάτρας και Τηλεοπτικές μεταδόσεις

Με την εμφάνιση της κρατικής τηλεόρασης και την εκτεταμένη διάδοση των οικιακών τηλεοπτικών συσκευών , ο ΟΤΕ ανέλαβε την αναμετάδοση των προγραμμάτων των δυο κρατικών καναλιών ΕΙΡ και ΥΕΝΕΔ μέσω των ραδιοδικτύων και των εγκαταστάσεων που διέθετε.
Στις 27 Οκτωβρίου του 1965 ξεκίνησαν οι μεταδόσεις του πειραματικού σταθμού τηλεόρασης του ΕΙΡ από τον 5ο όροφο του νέου υπεραστικού μεγάρου Αθηνών ( ΝΥΜΑ ) του ΟΤΕ (το στούντιο αυτό φιλοξενείται σήμερα στο τηλεπικοινωνιακό μουσείο του ΟΤΕ).

Η πρώτη επίσημη πανελλήνια τηλεοπτική μετάδοση έγινε στις 23 Φεβρουαρίου του 1966 από το ΕΙΡ (Εθνικό Ιδρυμα Ραδιοφωνίας) . Η πρώτη πρώτη εικόνα είναι φυσικά το σήμα του ΕΙΡ. Εν συνεχεία η Ελένη Κυπραίου, η πρώτη παρουσιάστρια στην επίσημη ελληνική τηλεόραση, χαμογελά στην οθόνη: «Καλησπέρα σας. Από σήμερα το ΕΙΡ καθιερώνει...». Eιχε προηγειθει στις 22 Σεπτεμβρίου 1964 η πρώτη διεθνής τηλεοπτική μετάδοση απο την Αθηνα. Ενα συνεργείο της Ιταλικής τηλεόρασης μετέδοσε απʼ ευθείας σʼ όλη την Ευρώπη τους γάμους του τότε βασιλιά Κωνσταντίνου με την Αννα Μαρία. Ο πομπός που έστελνε το σήμα στο δορυφόρο είχε στηθεί στον Λυκαβηττό κι οι λίγοι κάτοικοι της πρωτεύουσας που είχαν τηλεοπτικό δέκτη μπορούσαν να δουν το πρόγραμμα.

Λίγους μήνες αργότερα ξεκινά και το πρόγραμμα της ΥΕΝΕΔ (Υπηρεσία Ενημέρωσης Ενόπλων Δυνάμεων) είχε προηγηθεί η εγκατάσταση πομπού αναμετάδοσης της ΥΕΝΕΔ στο κτήριο του ΟΤΕ (Γούναρη)
.
Την επίβλεψη του πομπού αυτου είχε η ΥΕΝΕΔ με δικό της προσωπικό ,και ο πρώτος τεχνικός που υπηρέτησε μέσα στον ΟΤΕ ήταν ο Σπύρος Μπεράτης , αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη Μειντανά που υπηρέτησε μέχρι το 1976 που ο αναμεταδότης μετεγκατασταθηκε στον Α/Τ Αρόης .
Οι πρώτες λήψεις στην Πάτρα ήταν γεγονός αν και υπήρχαν ελάχιστοι τηλεοπτικοί δέκτες κυρίως σε βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων.
Τα επόμενα χρόνια η τηλεόραση άρχισε σιγά-σιγά να εισβάλλει σε όλο και περισσότερα σπίτια Πατρινών αλλά μεγάλο ποσοστό εξακολουθούσαν να παρακολουθούν τις διάφορες εκπομπές από τις συσκευές τηλεόρασης που βρίσκονταν σε βιτρίνες και καφενεία.
{Στο κατάστημα της Phillips (πλ. Γεωργίου 42 ) στήθηκα κι εγώ το απόγευμα της 20ης Ιουλίου του 1969 για να παρακολουθήσω την προσεδάφιση του πρώτου ανθρώπου στη σελήνη ,ήταν συναρπαστικό και την στιγμή της προσεδάφισης όλοι χειροκροτούσαμε.}

Για την αναμετάδοση του τολμηρού ταξιδίου στη σελήνη χρησιμοποιήθηκε το ίδιο κύκλωμα με αυτό που είχε χρησιμοποιηθεί και για τη μετάδοση της Eurovision στις 29 Μαρτίου του 1969 από τη Μαδρίτη της Ισπανίας .

Επιπρόσθετα , ένα άλλο μεγάλο τηλεοπτικό γεγονός της εποχής εκείνης ήταν η ζωντανή μετάδοση της ιστορικής προσπάθειας του παναθηναϊκού στο θρυλικό Γουεμπλεϋ του Λονδίνου στον τελικό του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου εναντία στον Αγιαξ ( 2 Ιουνίου 1971 ) .
Η λήξη του αγώνα βρήκε νικητές τους Ολλανδούς με 2-0 .
{την ημέρα εκείνη είχε πραγματικά ερημώσει η Πάτρα και στα καφενεία που διέθεταν τηλεόραση γινόταν το αδιαχώρητο από τους λάτρεις της στρογγυλής θέας .}
Η εξάπλωση της τηλεόρασης και η ανάγκη μετάδοσης τοπικών ειδήσεων από την επαρχία στην υπόλοιπη χώρα ανάγκασε την υπηρεσία ειδήσεων των 2 κρατικών σταθμών να στέλνει συνεργεία λήψεως ειδήσεων και γεγονότων τα οποία στην συνέχεια αποστέλλονταν , σε μορφή <κασέτας> , στην Αθήνα για επεξεργασία και προβολή ,η αποστολη γινονταν με το ΚΤΕΛ.
Η εξέλιξη των τηλεπικοινωνιών της εποχής και η χρήση ομοαξονικών καλωδίων και ραδιοζευξεων μεγάλης χωρητικότητας επέτρεψαν με τα κατάλληλα μηχανημάτα την απευθείας αποστολή των λήψεων στα κεντρικά στούντιο των Αθηνών .
Η πρώτη αποστολή ειδήσεων από την Πάτρα στην Αθήνα μέσω των εγκαταστάσεων του ΟΤΕ ( Γούναρη 3ος όροφος) έγινε τον Ιούλιο του 1985 .
Ήταν ένα ρεπορτάζ του Παναγιώτη Θεοδωρακόπουλου και της Νίκης Τσελίκα για την εκπομπή <<3 Στον Αερα>>.
Την ημέρα εκείνη σε υπηρεσία βρισκόταν ο συνάδελφος Τάσος Οικονομόπουλος που αν και ιδιαίτερα αγχωμένος κατάφερε να εξασφαλίσει την ομαλή διεκπεραίωση της όλης διαδικασίας.
Η εκπομπή έγινε από κασέτα που αναπαραγόταν από ένα μεγάλο για τα σημερινά δεδομένα video και στέλνονταν ασυρματικα δια μέσω των εφεδρικών οδεύσεων από Γούναρη προς Α/Τ Αροης και απο εκει ασυρματικα προς αλλους σταθμους μεχρι να φτασει στην Αθηνα(ΝΥΜΑ).
Αυτή ήταν η έναρξη της συνεχούς αποστολής ρεπορτάζ από την Πάτρα στην Αθήνα με θέματα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής.
Ζωντανές μεταδόσεις από την Πάτρα (καρναβάλι ,προεκλογικές συγκεντρώσεις κ.λ.π.) γίνονταν ήδη από το 1977 με την χρήση κινητών αναμεταδοτών (αυτοκινούμενα) και φυσικά δια μέσω των εγκαταστάσεων του ΟΤΕ.
Οι κάμερες λήψεως στήνονταν στην πλατεία Γεωργίου(Κορίνθου) ήταν καλωδιακά συνδεδεμένες με το αυτοκινούμενο που διέθετε όλο τον τεχνικό εξοπλισμό ,από εκεί με έναν πομπό δια μέσω μιας σειράς αναμεταδοτών (με κάτοπτρα) έφτανε το σήμα σε δέκτη που τοποθετείτε στην ταράτσα στην Γούναρη και από εκεί δίνονταν σε αρτηρία προς την Αθήνα.
Μέχρι το 1985 όλες οι ειδήσεις της περιοχής στέλνονταν από το κτήριο του ΟΤΕ ( Γούναρη) προς τα κεντρικά της Αθήνας , παράλληλα δημιουργήθηκε στούντιο της ΕΡΤ στο Ρίο το όποιο για πολλά χρόνια είχε μόνιμη σύνδεση δια μέσω του ΟΤΕ με τα κεντρικά των Αθηνών που ενεργοποιείτο όταν υπήρχε μετάδοση.

Το 1989 επαναλειτούργησε ο σταθμός της Αρόης για τα τηλεοπτικά συνεργεία τα οποία άρχισαν να αξιοποιούν αυτές τις κτηριακές εγκαταστάσεις και το σύγχρονο στούντιο για την αποστολή των λήψεων κάνοντας δε και ζωντανές μεταδόσεις.
Από το κτήριο της οδού Γούναρη έγινε για πρώτη φορά ζωντανή μετάδοση σύντομου ρεπορτάζ για τις αποκριές του 1988 της Ειρήνης Νικολακοπουλου στο οποίο πρωταγωνιστούσαν πολλά γνωστά μεταμφιεσμένα πατρινοπουλα ,βάρδια εκείνη την πρώτη φορά είχαν οι συνάδελφοι Διονύσης Παλαιολόγος και Νίκος Βανδώρος και τα πήγαν πολύ καλά παρά το άγχος τους.

Ακολούθησαν πολλά ζωντανά ρεπορτάζ με την Ευρυδίκη Χάτζιου την περίοδο 1988-1990.
Το 1989 κάνουν την εμφάνιση τους τα δυο πρώτα ιδιωτικά κανάλια : το megα και ο antenna.
Από το στούντιο του ΟΤΕ στην Αρόη έχουν γίνει εκατοντάδες ζωντανές τηλεοπτικές μεταδόσεις και είναι πραγματικά δύσκολο να παραθέσουμε τα ονόματα όλων των καλεσμένων . Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποιους από αυτούς όπως :ο Πάνος Σόμπολος ,ο Βασίλης Γεωργίου ,ο πατήρ Νικόλαος Σκιαδαρέσης ,ο Σταμάτης Αλαχιωτης , ο Αλέξης Κουγιας, το σύνολο των πολιτευτών και βουλευτών του νομού Αχαΐας, καθώς και απλοί πολίτες που κλήθηκαν να μιλήσουν ζωντανά για τα προβλήματα τους σε διάφορες εκπομπές.

Μετά την μεταφορά των εγκαταστάσεων του ΟΤΕ (1999) από την οδό Γούναρη στην πλατεία Γεωργίου ( κτήριο Πέλοπα ) ξεκίνησαν και από εκεί οι μεταδόσεις των ειδήσεων και των ζωντανών ρεπορτάζ παράλληλα με το σταθμό Αρόης.
Το 2006 ο σταθμός Αρόης έμεινε ανεπίβλεπτος και οι ζωντανές εκπομπές σε στούντιο μεταφέρθηκαν στο κτήριο Πέλοπα.
Από τον Αύγουστο του 2007 χάρη στην αποφασιστικότητα του περιφερειακού διευθυντή Μιλτιάδη Σωτηρόπουλου , μάχιμου μηχανικού, σε συνεργασία με τον προϊστάμενο του συγκροτήματος διαχείρισης δικτυού Γιώργο Κανελάκη , τον προϊστάμενο του τμήματος μετάδοσης Δημήτρη Οικονόμου και τους τεχνικούς του κέντρου ψηφιακής πολυπλεξίας οι οποίοι και υλοποίησαν την απόφαση για την διαμόρφωση χώρου στο ισόγειο του κτηρίου Πέλοπα για αποκλειστική χρήση στούντιο ζωντανών μεταδόσεων.
Το στούντιο διατίθεται σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια για ζωντανές μεταδόσεις από την Πάτρα και χρησιμοποιείται σχεδόν καθημερινά .


Το νέο στούντιο Πέλοπα χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από την ΕΤ2 για φιλοξενία του Kώστα Πετρόπουλου ,γνωστού προπονητή του μπάσκετ στις 13/9/2007.

Αυτή ήταν με λίγα λόγια η ιστορία των τηλεοπτικών μεταδόσεων από την Πάτρα που για να φτάσει στην μορφή που έχει σήμερα αγωνιστήκαν πολλοί συνάδελφοι κάνοντας παρεμβάσεις και βελτιώσεις ,ξενυχτώντας και κάνοντας εορτές μακριά από τους δικούς τους ανθρώπους , στους πρωτοπόρους αυτούς αφιερώνεται αυτό το άρθρο .

Κοινοποιήστε το στο Facebook

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Σωτηρης Ασπιωτης.....μεγαλος Πατρινος καραγκιοζοπαικτης......σαν σημερα

 Ο Σωτηρης Ασπιωτης γεννηθηκε το 1926 στην Πατρα και ειχε καταγωγη απο την Κερκυρα.
Απο μικρο παιδι μαζι με τον αδελφο του Μιμη εχουν το χαρισμα του πατερα τους να ζωγραφιζουν.
Ο Μιμης ,μεγαλυτερος,εγινε απαραιτητος βοηθος των καραγκιοζοπαικτων της εποχης ζωγραφιζοντας φιγουρες και τον ακολουθησε και ο Σωτηρης.
Το 1935 περιπου ο μικρος Σωτηρης επαιζε παραστασεις καραγκιοζη στην αυλη του σπιτιου του και αργοτερα εγινε βοηθος σε ολα σχεδον τα γνωστα ονοματα των καραγκιοζοπαικτων της Πατρας.
Η καρριερα του απογειωθηκε συντομα και η ενασχολιση του και με το κουκλοθεατρο τον κατεστησαν περιζητητο σε ολους τους χωρους που παιζοταν το θεατρο σκιων.
Συνοδευε τις παραστασεις του με το μπουζουκι του και την καλλιτεχνικη βραχνη φωνη του ,επαιζε δε και στο υπογειο κεντρο ΖΟΥΓΚΛΑ (Μπουκαουρη και Γουναρη).
Επαιξε σε ολη την Νοτιοδυτικη Ελλαδα και σε ολα τα γνωστα στεκια της Πατρας και κυριως στο θεατρο ΡΕΚΟΡ του Πινδαρου.
Ζωγραφιζε πολυ ωραια και πουλουσε τις φιγουρες του σε αλλους καραγκιοζοπαικτες ...ειχε δε ζωγραφισει και πινακιδες καταστηματων.
Στις φιγουρες πολλες φορες εφτιαχνε τον κορμο και σε μια ειδικη υποδοχη προσαρμοζε το κεφαλι ,ετσι σχεδιαζε πολλα διαφορετικα κεφαλια για τον ιδιο κορμο......
Εκει γυρω στο 1965 τον γνωρισα και εγω ,μικρο παιδι,πολλες φορες τρυπωνα στο κουκλοθεατρο να δω ''πως γινοταν'' ,παρακολουθουσα τακτικα τις παραστασεις του που συνεργαζοταν με τον Γιανναρο μεχρι το 1975 περιπου που αλλαξα γειτονια και πηγα για σποδες ,αργοτερα (1985)τον συναντουσα κατω απο τον ΟΤΕ στην Γουναρη που περιμενε την γυναικα του (που εργαζοταν εκει) και του ελεγα για τα παλια ....πεθανε στην Πατρα στις 29 Ιανουαριου 1989.




Γλαφυρη περιγραφη απο την ζωη του Σωτηρη Ασπιωτη θα βρειτε στο εξαιρετικο βιβλιο του Αρη Μηλιωνη ''Σκιες στο φως των κεριων''
Οι φωτογραφιες απο φιγουρες προερχονται απο το αρχειο του αειμνηστου Γιανναρου .

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

H ιστορία του καρτ-ποσταλ

Στις  26 Ιανουαριου του 1869 ο  Δρ  Εμμανουήλ Herrmann καθηγητης στην στρατιωτικη σχολη της Αυστριας ειχε μια ιδεα και την εστειλε στην κυβερνηση της  Αυστρίας  ,σε αυτην περιεγραψε ενα τυπο επιστολης  χωρις φακελο το οποιο θα ειχε προτυπωμενο το ταχυδρομικο τελος και το πλεονεκτημα ναναι  πιο ελαφρια απο μια συνηθησμενη επιστολη.

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

VéloSolex

VéloSolex είναι ένα μοτοποδήλατο ή μηχανοκίνητο ποδήλατο και κατασκευάστηκε αρχικά στην Γαλλία από την εταιρεία solex.
Η εταιρία κατασκεύασε φυγόκεντρες αντλίες καλοριφέρ , εξαερωτήρες , και μικρόμετρα , πριν αρχίσει να παράγει κινητήρες και ποδήλατα .
Το  VéloSolex πούλησε πάνω από 7 εκατομμύρια κομμάτια  σε όλο τον κόσμο πριν από την παύση της παραγωγής του στη Γαλλία το 1988.
Η παραγωγή του VéloSolex ξανάρχισε  τόσο στην Κίνα όσο και στην Ουγγαρία μετά το 1988,(η παραγωγή σταμάτησε στην Ουγγαρία το 2002).
Σήμερα το Velosolex κατασκευάζεται στη Γαλλία. Το εμπορικό σήμα "VéloSoleX" είναι ιδιοκτησία της Velosolex Αμερικής, LLC.
Ένα solex που θυμάμαι στην Πάτρα ,στην δεκαετία του 60 (γύρω στο 68') ,ανέβαινε κάθε μέρα την οδό Γούναρη μια κοπέλα.
Μου άρεσε πολύ ,εγώ είχα ποδήλατο και ονειρευόμουνα  αυτό το μηχανοκίνητο όχημα να βγάζω τις ανηφόρες ξεκούραστα,κάθε μέρα το χάζευα καθώς ρολάριζε χωρίς την βοήθεια πεντάλ.
Αργότερα την συνάντησα την γνώριμη κοπέλα του solex σαν καθηγήτρια μου των αγγλικών στο γυμνάσιο ,είχε εγκαταλείψει το solex ,το είχε φέρει από την Αγγλία που σπούδαζε όπως μου είπε.
Το 1999 απέκτησα το δικό μου solex 3800 ,το αγόρασα από Γερμανία ,αρχικά δούλευε ,έκανα βόλτες και όλοι με κοιτούσαν σαν εξωγήινο ,μετά ,το επόμενο καλοκαίρι δεν μπόρεσα να το βάλω μπροστά και τα έχω σαν διακοσμητικό .

  

Tο πρώτο αυτοκίνητο ελληνικής κατασκευής

Ο Νίκος Θεολόγος, ένας Έλληνας που είχε ζήσει στις ΗΠΑ, δημιούργησε στην Αθήνα το πρώτο εργοστάσιο κατασκευής αυτοκινήτων.

Το 1919 σχεδίασε και κατασκεύασε ένα ελαφρό διθέσιο αυτοκίνητο με κινητήρα μοτοσικλέτας 750 cc. Μόνο ένα αυτοκίνητο αυτού του τύπου κατασκευάστηκε. Στη συνέχεια η εταιρεία κατασκεύασε διάφορους τύπους λεωφορείων και φορτηγών.



Τα αμαξώματα κατασκευάζονταν με λαμαρίνες και ξύλο, ενώ το μηχανικά μέρη προέρχονταν από αυτοκινητοβιομηχανίες του εξωτερικού.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’20 ιδρύθηκαν και άλλα εργοστάσια κατασκευής και συναρμολόγησης οχημάτων όπως η «Πετρόπουλος» στη Θεσσαλονίκη, η «Τουρνικιώτης» στην Αθήνα και η «Μπουχάγιερ» στην Πάτρα




Η ανάρτηση απο το pournari.blogspot  και οι φώτο του Μπουχάγιερ από το Λεύκωμα Αχαικής Βιομηχανίας .

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

Αρκάδι , 8 Νοεμβρίου 1866

Χαλκογραφική έκδοση του 1930 ,συμπληρωματικό  γραμματόσημο της σειράς των ηρώων.
Ο ηγούμενος της Ι.Μ. Αρκαδίου , Γαβριήλ με φόντο τον Ψηλορείτη και το μοναστήρι .

Ο τουρκικός ζυγός στο νησί της Κρήτης μετρούσε ήδη διακόσια πενήντα χρόνια όταν-μετά από συνεχιζόμενους ξεσηκωμούς-Κρήτες επαναστάτες άρχισαν να συγκεντρώνονται στο Αρκάδι από τις 3 Μαρτίου του 1866 για να φθάσουν το Μάιο να αριθμούν τους 1500 πολεμιστές από όλη την Κρήτη που συγκεντρώθηκαν για να εξελέξουν πληρεξουσίους για τις διάφορες επαρχίες της Κρήτης. Η μονή Αρκαδίου από την πρώτη στιγμή της Επανάστασης υπήρξε το επίκεντρο των αγώνων λόγω της σπουδαίας στρατηγικής της σημασίας. Οι Τούρκοι ζήτησαν από τον ηγούμενο Γαβριήλ Μαρινάκη να διώξει την Επαναστατική Επιτροπή από το μοναστήρι με την απειλή ότι θα το καταστρέψουν αλλά ο ηγούμενος αρνήθηκε. Στις 24 Σεπτεμβρίου αφίχθηκε ο συνταγματάρχης του Ε.Σ. Π. Κορωναίος με λίγους εθελοντές και ανακηρύχθηκε αρχηγός. Ο Κορωναίος έκρινε ότι η τοποθεσία δεν ήταν κατάλληλη για άμυνα, όμως ο Ηγούμενος της Μονής Γαβριήλ δεν ήθελε να την εγκαταλείψει. Έτσι προχώρησε σε αμυντικές προπαρασκευές, εγκατέστησε ως φρούραρχο τον ανθυπολοχαγό Ι. Δημακόπουλο και μετέβη στις επαρχίες προς στρατολόγηση πολεμιστών.
Ο τουρκικός στρατός, αποτελούμενος από 15.000 τακτικό στρατό και υποστηριζόμενος από τριάντα κανόνια, υπό τον Μουσταφά Ναϊλή Πασά, εξεστράτευσε εναντίον της Μονής. Παράλληλα ζήτησε από τον ηγούμενο Γαβριήλ να παραδοθεί. Η απάντηση ήταν αρνητική. Στο μοναστήρι υπήρχαν 964 ψυχές, 325 άνδρες και οι υπόλοιποι γυναικόπαιδα.
Η επίθεση ξεκίνησε στις 8 Νοεμβρίου. Στις μάχες διακρίθηκαν οι: Δημακόπουλος, Αδάμ Παπαδάκης, Σπύρος Ολύμπιος, Κούβος, Δενιανάκης, Γαληνάκης. Τη δεύτερη όμως ημέρα η εξωτερική γραμμή άμυνας διασπάται, σκοτώνεται ο Ηγούμενος Γαβριήλ και οι Τούρκοι εισέρχονται στον περίβολο της Μονής. Εξαντλημένοι και με βέβαιη την αιχμαλωσία και όλα τα συνακόλουθα, ο Κωνσταντίνος Γιαμπουδάκης από το χωριό Άδελε του Ρεθύμνου κλείνεται μαζί με άλλους πολεμιστές και γυναικόπαιδα στην πυριτιδαποθήκη. Η πυροδότηση των βαρελιών με το μπαρούτι προκάλεσε την καταστροφή της Μονής και το θάνατο πολλών Ελλήνων αλλά και περίπου Τούρκων εισβολέων. Ο κρότος λέγεται ότι ακούστηκε μέχρι το Ηράκλειο. Μετά την ανατίναξη της πυριτιδαποθήκης ο Ι. Δημακόπουλος συνέχισε να μάχεται κατά των Τουρκαλβανών στον περίβολο της Μονής. Ο ίδιος την 9η Νοεμβρίου αποφάσισε να παραδοθεί στον τακτικό τουρκικό στρατό όταν έλαβε εγγυήσεις για την ζωή των τελευταίων υπερασπιστών που μάχονταν μέσα από τα ερείπια. Ωστόσο, την επομένη εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό τόσο αυτός όσο και οι περισσότεροι αιχμάλωτοι.
Από όλες τις θυσίες που πρόσφερε η Κρήτη μεσουρανεί το Αρκάδι. Η μονή Αρκαδίου ύψωσε το αίτημα της κρητικής ελευθερίας και ξεσήκωσε τα φιλελληνικά αισθήματα της Ευρώπης, αλλάζοντας τη νοοτροπία και την τακτική των ευρωπαϊκών δυνάμεων απέναντι στο Κρητικό ζήτημα.
Μετά την καταστροφή του, το 1866, ανοικοδομήθηκε πλήρως και αναστηλώθηκε στην πρότερή του μορφή. Μόνο ένα μισοκαμένο τέμπλο στα αριστερά της Αγίας Τράπεζας και μια μπάλα κανονιού σφηνωμένη στο αιωνόβιο κυπαρίσσι στα δεξιά στης εκκλησίας μαρτυρούν το αίμα που χύθηκε πριν 140 χρόνια.
Η Ουνέσκο έχει χαρακτηρίσει το Αρκάδι Ευρωπαϊκό Μνημείο Ελευθερίας.

Κοινοποιήστε το στο Facebook

Γιορτάζει η Πολεμική Αεροπορία μας


 Τους προστάτες Αρχάγγελο Μιχαήλ και Γαβριήλ γιορτάζει η Πολεμική Αεροπορία